Χριστιανοσύνη

Ποια ήταν τα αίτια του θανάτου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού

create_thumb (5) - Αντίγραφο

Ποια ήταν τα αίτια του θανάτου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού πάνω στο Σταυρό, από ιατρικής άποψης και πόσο κράτησε το μαρτύριο Του;

FB_IMG_1459525127539

Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, πέθανε πιθανότατα από ένα συνδυασμό ασφυξίας, αιμορραγίας και αφυδάτωσης. Αυτό είναι το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξαν Αμερικανοί γιατροί και ερευνητές της Κλινικής Mayo πριν από μερικά χρόνια, αφού μελέτησαν διεξοδικά τις ιστορικές πηγές για τη Σταύρωση εκ της Καινής Διαθήκης και έλαβαν υπόψη τους όσα γνωρίζουμε για τις ρωμαϊκές μεθόδους εκτέλεσης εκείνης της εποχής.

Όσα συνέβησαν πριν από τη Σταύρωση κράτησαν δυο μέρες, και στο διάστημα αυτό ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, υποβλήθηκε πολλές φορές σε εξοντωτική φυσική καταπόνηση. Μετά τη σύλληψή Του στον Κήπο της Γεθσημανή, Τον γρονθοκόπησαν στο πρόσωπο. Τον μαστίγωσαν, Τον φραγγέλωσαν, Του φόρεσαν ακάνθινο στεφάνι στο κεφάλι και Τον ανάγκασαν να κουβαλήσει ο Ίδιος τον σταυρό του.

Ιδιαίτερα η φραγγέλωση, που πρέπει να ήταν πολύ βάναυση, επέφερε σοβαρές βλάβες. Δημιούργησε εκτεταμένες ανοιχτές πληγές και προκάλεσε μεγάλη αιμορραγία. Η πορεία προς το Γολγοθά επιδείνωσε τη φυσική εξάντληση.

Η ίδια η σταύρωση, με καρφιά στους καρπούς και στα πόδια, δε θεωρήθηκε μοιραία. Ωστόσο, η στάση που παίρνει το σώμα πάνω στο σταυρό δυσκολεύει πολύ την αναπνοή. Όταν το βάρος του σώματος κρεμιέται σχεδόν εξ ολοκλήρου από τα χέρια και υποβαστάζεται από τα πόδια, η εισπνοή γίνεται επώδυνη και βαθμιαία επέρχεται ασφυξία.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, πέθανε ύστερα από παραμονή 3-6 ωρών στο σταυρό.

Πρόκειται για ασυνήθιστα λίγο χρόνο.

Συχνά οι θανατοποινίτες άντεχαν αρκετές μέρες στο σταυρό, λόγω του ότι πριν την σταύρωση τους κανείς τους δεν είχε υποβληθεί σε βασανιστήρια τέτοιας βαναυσότητας, όπως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

 

Το Άγιο Φώς

create_thumb (5) - Αντίγραφο

Το Άγιο Φώς συμβολίζει, αλλά και αποδεικνύει περίτρανα το Μέγα Μυστήριο της εκ νεκρών Αναστάσεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Μας γεμίζει αισθήματα πνευματικής, ψυχικής και θρησκευτικής Ανατάσεως. Οι καρδιές όλων χτυπούν από πίστη, θαυμασμό και ελπίδα για το Μέγα μυστήριο της Ζωής. Πρόκειται για αληθινό θαύμα, το οποίον δεν χωρά καμία αμφισβήτηση.

the-savior-jesus-christ-557289-tablet

Το Άγιο Φως εμφανίστηκε για πρώτη φορά την ώρα που έλαβε χώρα η Ανάσταση του Θεανθρώπου, μετά τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου και λίγες ώρες πριν από το ξημέρωμα της Κυριακής του Πάσχα, με πιθανότερη ημερομηνία την 5η Απριλίου του 33 μ.Χ.

10500_430075900387023_1105928407_n

Από το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου χιλιάδες πιστοί της Ιερουσαλήμ και προσκυνητές από όλα τα μέρη του κόσμου κατακλύζουν τον Ναό της Αναστάσεως για να παρακολουθήσουν την Τελετή του Αγίου Φωτός.

Την 12ην μεσημβρινή ο Ορθόδοξος Πατριάρχης των Ιεροσολύμων συνοδεία Αρχιερέων και άλλων Κληρικών φθάνει εις το Πατριαρχείο. Εισέρχεται εις το Άγιο Βήμα του Καθολικού και οι ετερόδοξοι παίρνουν την άδεια διά να λάβουν μέρος εις την Τελετή. Κατόπιν οι Αρχιερείς και Κληρικοί ντύνονται με Άμφια και ο Πατριάρχης με πλήρη Αρχιερατική Στολή. Ο Πατριάρχης ηγείται της πομπής, η οποία ξεκινά από το Άγιο Βήμα του Καθολικού και βαδίζει τρείς φορές πέριξ του Ιερού Κουβουκλίου υπό των ήχων των ψαλμωδών, οι οποίοι ψάλλουν το «Τὴν Ἀνάστασίν σου Χριστὲ Σωτήρ…».

Είναι αναγκαίο να τονίσουμε ότι οι ετερόδοξοι έχουν προκαταβολικώς ερευνήσει όλο το εσωτερικό του Ιερού Κουβουκλίου, διά να πιστοποιήσουν ότι δεν υπάρχει αναμμένο κανδήλιο ή άλλη πηγή φωτός. Μετά την λιτανεία ο Πατριάρχης ίσταται έμπροσθεν της θύρας του Αγίου Κουβουκλίου, αφαιρεί τα Άμφια και περιμένει με το στοιχάρι, το πετραχήλι και την ζώνη. Οι ετερόδοξοι κάνουν έρευνα δια να βεβαιωθούν ότι επάνω του δεν έχει κάτι, το οποίο θα ήταν δυνατό να δημιουργήσει υπόνοια, ή να κινήσει υποψίες. Όταν ολοκληρωθεί η έρευνα, οι φύλακες αφαιρούν τις σφραγίδες από την θύρα και ο Πατριάρχης εισέρχεται εις το Ιερόν Κουβούκλιο με δύο δεσμίδες εσβησμένα κεριά. Μαζί του εισέρχονται εις τον προθάλαμο ο Αρμένιος Πατριάρχης και ο Δραγομάνος, οι οποίοι παραμένουν εις τον προθάλαμο. Εις όλον τον Ναό επικρατεί συγκίνηση και αγωνία.

Ο Πατριάρχης γονατιστός έμπροσθεν του Αγίου Τάφου του Χριστού προσεύχεται προς τον Σταυρωθέντα, κρατών δύο σβηστές λαμπάδες και με ταπείνωση και ευλάβεια αναπέμπων την ακόλουθη ευχή:

«Δέσποτα Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἡ ἀρχίφωτος σοφία τοῦ ἀνάρχου Πατρός. Ὁ φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον, ὁ εἰπὼν ἐκ σκότους φῶς λάμψαι, ὁ εἰπὼν γεννηθήτω φῶς καὶ ἐγένετο φῶς. Κύριε, ὁ τοῦ φωτὸς χορηγός, ὁ ἐξαγαγὼν ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ σκότους τῆς πλάνης καὶ εἰσαγαγὼν εἰς τὸ θαυμαστὸν φῶς τῆς σῆς ἐπιγνώσεως, ὁ τὴν γῆν μὲν πᾶσαν διὰ τῆς ἐν αὐτῇ ἐνσάρκου παρουσίας σου, τὰ καταχθόνια δὲ διὰ τῆς εἰς Ἅδην καταβάσεώς σου φωτὸς πληρώσας καὶ χαρᾶς, μετὰ δὲ ταῦτα διὰ τῶν ἁγίων σου Ἀποστόλων φῶς καταγγείλας πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν. Εὐχαριστοῦμεν σοί, ὅτι διὰ τῆς εὐσεβοῦς πίστεως μετήγαγες ἡμᾶς ἀπὸ σκότους εἰς φῶς καὶ γεγόναμεν υἱοὶ διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος,θεασάμενοι τὴν δόξαν σου πλήρη οὖσαν χάριτος καὶ ἀληθείας. ἀλλ’ ὦ φωτοπάροχε Κύριε, ὁ τὸ μέγα φῶς ὤν, ὁ εἰπὼν, ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει. Δέσποτα Κύριε, τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον. Τὸ μόνο φῶς τοῦ κόσμου καὶ φῶς τῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων, οὗ ἀπὸ τῆς δόξης ἐπληρώθη τὰ σύμπαντα, ὅτι φῶς εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθας διὰ τῆς ἐνσάρκου σου οἰκονομίας, εἰ καὶ οἱ ἄνθρωποι ἠγάπησαν μᾶλλον τὸ σκότος ἦτο φῶς. Σὺ Κύριε φωτοδότα, ἐπάκουσον ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ἀναξίων δούλων σου τῶν τῇ ὥρα ταύτῃ παρισταμένων τῷ παναγίῳ σου καὶ φωτοφόρῳ τούτῳ τάφῳ καὶ πρόσδεξαι ἡμᾶς τιμῶντας τὰ ἄχραντα πάθη σου, τὴν παναγίαν σου σταύρωσιν, τὸν ἑκούσιον θάνατον καὶ τὴν ἐν τῷ πανσεβάστῳ τούτω μνήματι τοῦ τεθεωμένου σου σώματος κατάθεσιν καὶ ταφὴν καὶ τριήμερον ἐξανάστασιν, ἣν χαρμονικῶς ἤδη ἀρξάμενοι ἑορτάζειν, μνείαν ποιούμεθα καὶ τῆς ἐν Ἅδου καθόδου σου, δι’ ἧς τὰς ἐκεῖσε τῶν δικαίων κατεχομένας ψυχὰς δεσποτικῶς ἠλευθέρωσας τῇ ἀστραπῇ τῆς σῆς θεότητος φωτὸς πληρώσας τὰ καταχθόνια. Ὅθεν δὴ ἀγαλλομένῃ καρδίᾳ καὶ χαρᾷ πνευματικῇ κατὰ τοῦτο τὸ ὑπερευλογημένον Σάββατον τὸ ἐν γῇ καὶ ὑπὸ γῆν θεοπρεπῶς τελεσθέντα σοὶ σωτηριωδέστατα μυστήριὰ σου ἑορτάζοντες καὶ σὲ τὸ ὄντως ἱλαρὸν καὶ ἐφετὸν φῶς ἐν τοῖς καταχθονίοις θεϊκῶς ἐπιλάμψαν ἀναμιμνησκόμενοι, φωτοφάνειαν ποιούμεθα, σοὺ τὴν πρὸς ἡμᾶς συμπαθῶς γενομένην θεοφανείαν, εἰκονίζοντες. Ἐπειδὴ γὰρ τῇ σωτηρίῳ καὶ φωταυγεῖ νυκτὶ πάντα πεπλήρωται φωτὸς οὐρανὸς τὲ καὶ γῆ καὶ τὰ καταχθόνια διὰ τὸ ὑπερφυὲς μυστήριον τῆς ἐν Ἅδου καθόδου σου καὶ τῆς ἐκ Τάφου σου τριημέρου ἀναστάσεως. Διὰ τοῦτο, ἐκ τοῦ ἐπὶ τοῦτον τὸν φωτοφόρον σου Τάφον εὐλαβῶς λαμβάνοντες, διαδίδομεν τοῖς πιστεύουσιν εἰς σὲ τὸ ἀληθινὸν φῶς καὶ παρακαλοῦμεν καὶ δεόμεθὰ σου, Πανάγιε Δέσποτα, ὅπως ἀναδείξῃς αὐτὸ ἁγιασμοῦ δῶρον καὶ πάσης θεϊκῆς σου χάριτος πεπληρωμένον, διὰ τῆς χάριτος τοῦ Παναγίου καὶ φωτοφόρου Τάφου σου. Καὶ τοὺς ἁπτομένους εὐλαβῶς αὐτοῦ εὐλογήσῃς καὶ ἁγιάσῃς, τοῦ σκότους τῶν παθῶν ἐλευθεριῶν καὶ τῶν φωτεινοτάτων σου σκηνῶν καταξιώσῃς, ὅπου φῶς τὸ ἀνέσπερόν της σῆς θεότητας λάμπει. Χάρισαι αὐτοῖς, Κύριε, ὑγείαν καὶ εὐζωίαν καὶ τοὺς οἴκους αὐτῶν παντὸς ἀγαθοῦ πλήρωσον. Ναί, Δέσποτα φωτοπάροχε, ἐπάκουσόν μου τοῦ ἁμαρτωλοῦ ἐν τῇ ὥρᾳ ταύτη καὶ δὸς ἡμῖν τέ καὶ αὐτοῖς περιπατεῖν ἐν τῷ φωτί σου καὶ ἐν αὐτῷ μένειν, ἕως τὸ φῶς τῆς προσκαίρου ζωῆς ταύτης ἔχωμεν. Δὸς ἡμῖν Κύριε, ἳνα τὸ φῶς τῶν καλῶν ἔργων ἡμῶν λάμπῃ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων καὶ δοξάζωσι σὲ σὺν τῷ ἀνάρχῳ σου Πατρὶ καὶ τῷ Παναγίῳ Πνεύματι. Εἰς φῶς γὰρ ἐθνῶν ἡμᾶς τέθηκας, ἳνα αὐτοῖς τῇ σκοτίᾳ περιπατοῦσι φαίνωμεν. Ἀλλ’ ἡμεῖς ἠγαπήσαμεν τὸ σκότος μᾶλλον ἢ τὸ φῶς, φαῦλα πράσσοντες. Πᾶς γὰρ ὁ φαῦλα πράσσων μισεῖ τὸ φῶς κατὰ τὸν ἀψευδῆ λόγον σου. Διὰ τοῦτο ὁσημέραι προσκόπτομεν ἁμαρτάνοντες, ἐπειδὴ περιπατοῦμεν ἐν τῇ σκοτίᾳ. Ἀλλ’ ἀξίωσον ἡμᾶς τὸ ὑπόλοιπόν τῆς ζωῆς ἡμῶν βιωτεῦσαι πεφωτισμένους τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς διανοίας ἡμῶν. Δὸς ἡμῖν, ἳνα ὡς τέκνα φωτὸς περιπατήσωμεν ἐν τῷ φωτὶ τῶν ἐντολῶν σου. Τὸ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος φωτεινὸν ἔνδυμα, ὅπερ διὰ τῶν ἔργων ἠμαυρώσαμεν, λεύκανον, ὡς τὸ φῶς, ὁ ἀναβαλλόμενος τὸ φῶς ὥσπερ ἱμάτιον. Δὸς ἡμῖν ἐνδύσασθαι τὰ ὃπλα τοῦ φωτός, ἳνα δι’ αὐτῶν τὸν ἄρχοντα τοῦ σκότους τροπούμεθα, ὃς μετασχηματίζεται εἰς ἄγγελον φωτός. Ναί, Κύριε, καὶ ὡς ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ τοῖς ἐν σκότει καὶ σκιὰ θανάτου καθημένοις φῶς ἔλαμψας οὕτω σήμερον λάμψον ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν τὸ σὸν ἀκήρατον φῶς ἳνα τούτου φωτιζόμενοι καὶ θερμαινόμενοι ἐν τῇ πίστει, δοξάζωμεν Σὲ τὸ μόνον ἐκ μόνου τοῦ ἀρχιφώτου φωτός, ἱλαρὸν φῶς εἰς τοὺς ἀτελευτήτους αἰῶνας. Ἀμήν».

Μετά το πέρας της ευχής τοποθετεί το βαμβάκι εις τον Πανάγιο Τάφο και με θαυμαστό τρόπον ανάβει. Με αυτό ανάβει τα κεριά και εξέρχεται από το Ιερό Κουβούκλιο. Το σπουδαίο είναι ότι το Άγιο Φως για λίγα λεπτά (33) δεν έχει πυράδα. Δηλαδή εάν κάποιος ακουμπήσει το Άγιο Φώς με τα χέρια του δεν θα καεί. Πραγματικά είναι ένα εκ των μεγαλυτέρων Θαυμάτων της Χριστιανοσύνης, το οποίο επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο το Μέγα Σάββατον.

ΜΕ ΤΙΜΕΣ ΑΡΧΗΓΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΟ ΙΕΡΟ ΣΚΗΝΩΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ.

create_thumb (5) - Αντίγραφο

Με τιμές αρχηγού κράτους διεξήχθη το απόγευμα της Κυριακής 10.05.2015 η υποδοχή του ιερού λειψάνου της Αγίας Βαρβάρας από τη Βενετία στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος».

Ο μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος ήταν ο πρώτος που θα υποδεχθεί την Αγία επί ελληνικού εδάφους. Στη συνέχεια, θα μεταφερθεί με αυτοκινητοπομπή στην περιοχή της Αγίας Βαρβάρας.

Εκεί, στη συμβολή της Ιεράς Οδού και της Ελευθερίου Βενιζέλου ο Μητροπολίτης Νικαίας Αλέξιος υποδέχτηκε το ιερό σκήνωμα, το οποίο τοποθετήθηκε σε κιλλίβαντα πυροβόλου όπλου για να παραδοθεί εν συνεχεία με λιτανευτική πομπή στον Ιερό Ναό του ομώνυμου δήμου της Αττικής.

Γύρω από τον κιλλίβαντα τέσσερις Επίσκοποι της Εκκλησίας της Ελλάδος κρατούσαν ισάριθμες κορδέλες που θα καταλήγουν στο λείψανο. Στην πρώτη ήταν κεντημένα τα σύμβολα του μαρτυρίου της Αγίας, στη δεύτερη ο Λέων της Βενετίας για να τιμηθούν οι Βενετοί που την παραχώρησαν για πρώτη φορά σε Ορθόδοξη χώρα, στην τρίτη το σύμβολο της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, προστάτιδα της οποίας είναι η Αγία και στην τέταρτη κορδέλα θα είναι το σύμβολο της Κωνσταντινούπολης (δικέφαλος αετός) από όπου το λείψανο έφυγε πριν από 1.000 χρόνια για τη Βενετία.

Πολλοί μίλησαν για τις τιμές που αποδόθηκαν στην Αγία Βαρβάρα, Αγία προστάτιδα του Πυροβολικού, πολλοί επίσης ξέχασαν και σε ποιους άλλους «γνωστούς», έχουν αποδοθεί αντίστοιχες τιμές, π.χ. μελίνα μερκούρη. Ακολουθούν δυο video, άκρως κατατοπιστικά!