Feel Proud to Be Greek

Dr. Εμμανουήλ Κατσάνης

Ο παγκοσμίου φήμης, Ναξιώτης γιατρός  στο Banner – University Medical Center Tucson ανακάλυψε και χρησιμοποιεί μια νέα μέθοδο κατά της Λευχαιμίας, σύμφωνα με την οποία  βελτιώνονται  τα ποσοστά επιβίωσης σε αφροαμερικανούς  ασθενείς.

Ο Dr. Εμμανουήλ Κατσάνης έχει καταγωγή από το Φιλώτι και οι γονείς του είναι ο Γιώργος και η Μαρία Κατσάνη.

Κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων ετών, ο Dr. Εμμανουήλ Κατσάνης, που εργάζεται στο Banner – University Medical Center Tucson, έχει εφαρμόσει µία μέθοδο θεραπείας, που μόλις πρόσφατα έγινε αποδεκτή στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, και η οποία μειώνει το χάσμα ανάμεσα στους λευκούς και µη ασθενείς. Ονομάζεται “haploidentical” μεταμόσχευση, ή για συντομία “HAPLO” (από την ελληνική λέξη “απλό”).

Αυτή η μέθοδος κάνει εφικτή τη μεταμόσχευση µε δότη που είναι ηµισυμβατός σε σχέση µε τα ανθρώπινα λευκοκυτταρικά αντιγόνα (HLA) αντί για πλήρως συμβατό δότη. Όποια μέθοδος μεταμόσχευσης και αν χρησιμοποιηθεί είναι σημαντικό να αναζητηθεί ένας δότης µε ανθρώπινα λευκοκυτταρικά αντιγόνα παρόμοια µε αυτά του ασθενή. Τα συμβατά αντιγόνα ξεγελούν τον οργανισμό που καλωσορίζει τα βοηθητικά ξένα κύτταρα και δεν επιτίθενται σ αυτόν.

Ας δούμε τι αναφέρει το άρθρο που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στην εφημερίδα Arisona Dαily star:

«Εάν κάποιος διαγνωστεί µε λευχαιμία (καρκίνος του αίματος) και είναι αφροαμερικανός τότε θα έχει λιγότερες πιθανότητες να βρει έναν συμβατό δότη μυελού των οστών για να τον βοηθήσει να απαλλαγεί από αυτή την ασθένεια. Όπως αναφέρει ο Dr. Εμμανουήλ Κατσάνης: «Η “HAPLO” είναι σχετικά νέα μέθοδος και είναι εντυπωσιακή για µας, γιατί έχουνε ενδείξεις ότι θα προσφέρει βοήθεια στη κοινωνία µας που αποτελείται από πολλές μειονότητες διότι έχει πραγματικά αυξήσει την επιβίωση τους.»

Ο Dr. Εμμανουήλ Κατσάνης είναι επίσης Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνας στο τμήμα της Παιδιατρικής, Παθολογοανατοµίας, Παθολογίας και της Ανοσιοβιολογίας στο Louise Thomas Chair στην Παιδιατρική Αντικαρκινική ´Ερευνά και Διευθυντής Κλινικής του τμήματος Παιδιατρικής Αιµατολογίας Ογκολογίας.  Ανέλαβε τη θέση διευθυντή στο University Medical Center στο Πρόγραμμα Μεταμόσχευσης Αίματος και Μυελού των Οστών το 2012.  Εκτός από την εισαγωγή και εφαρμογή της “HAPLO” στη Τούσον ο Dr. Εμμανουήλ Κατσάνης έχει αρχίσει µια κλινική μελέτη βασισμένη στην έρευνα των ποντικιών, που δημοσιεύτηκε το 2016, για να δοκιμάσει µια πιο αποτελεσματική και ασφαλή χημειοθεραπεία.

Επί του παρόντος οι γιατροί χρησιμοποιούν ένα φάρμακο που λέγεται cyclophosphamide, αλλά το φάρμακο αυτό ενώ λειτουργεί πολύ καλά στο να εμποδίζει τα βλαστοκύτταρα του δότη από το να επιτίθενται στον οργανισμό του δέκτη, ωστόσο εμποδίζει τα κύτταρα του δότη από το να επιτεθούν και στη λευχαιμία. Το φάρμακο που ο Dr. Εμμανουήλ Κατσάνης δοκιμάζει και ονομάζεται Bendamustine, δεν παρουσιάζει αυτές τις υπερβολικές αντιδράσεις και επιδράσεις στα ποντίκια και προσδοκά να αποδείξει ότι το ίδιο θα συμβεί και στους ανθρώπους.

 

Εύρεση δότη

Ιδανικά ένας ασθενής θα μπορούσε να είχε έναν τέλεια συμβατό δότη από τα βιολογικά του αδέλφια. Όταν όμως αυτό δεν είναι εφικτό, οι γιατροί αναζητούν συμβατότητα εκτός οικογενείας. Εάν ούτε αυτό καταστεί δυνατό, τότε χρησιμοποιούν βλαστοκύτταρα από δότη µε ένα αντιγόνο ασύμβατο για να πετύχουν µία σχεδόν τέλεια συμβατότητα.

Οι ασθενείς είναι πιο πιθανό να βρουν συμβατότητα ανάμεσα σε ομάδες ανθρώπων της δικής τους φυλής ή εθνικότητας διότι τα αντιγόνα κληρονομούνται. Οι μειονότητες δυσκολεύονται να βρουν συμβατότητα, για ποικίλους λόγους όπως είναι η έλλειψη εθελοντών εγγεγραμμένων στο Εθνικό Πρόγραμμα Δοτών Μυελού των Οστών (NMDP). Και καθώς η λίστα των δοτών τελικά καθρεφτίζει τον πληθυσμό της Αμερικής, στην περίπτωση κατά την οποία υπάρχει ένα αντιγόνο ασύμβατο, είναι σημαντικό για τις μειονότητες να έχουν υπερεκπροσώπηση καθώς υπάρχει μεγαλύτερη παραλλαγή αντιγόνων εντός του πληθυσμού των μειονοτήτων απ’ αυτόν των λευκών, σύμφωνα µε το NMDP, πράγμα που έχει προκληθεί από τη γενετική ανάμιξη, οφειλόμενη στη μετανάστευση και στον αποικισμό (Μονίμων διαμένων μεταναστών).

Κι εδώ έρχεται η βοήθεια από τη “HAPLO”, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν εναλλακτική μέθοδος. Τα πλεονεκτήματα της είναι ότι μπορεί να προσφέρει περισσότερες επιλογές στις μειονότητες, στην περίπτωση που πρέπει να καταφύγουν σε µία μεταμόσχευση και όταν δεν μπορούν να βρουν γρήγορα έναν µη συγγενή δότη. Επειδή οι άνθρωποι, κληρονομούν από κάθε γονέα τους µόνο ένα σύνολο από ανθρώπινα αντιγόνα λευκοκυττάρων πάντα θα είναι μισή η συμβατότητα.

Επίσης, υπάρχει πάντα 50% πιθανότητα να είναι ηµισυμβατός ένας αδελφός/ή, ένα 25% πιθανότητα να υπάρξει τέλεια συμβατότητα και ένα 25% πιθανότητα να έχουν κληρονομήσει τα αδέλφια αντίθετα αντιγόνα. Υπάρχουν όμως πολλά, λιγότερο σημαντικά ανθρώπινα λευκοκυτταρικά αντιγόνα τα οποία δεν εξετάζονται και οι ασθενείς είναι πιο πιθανό να μοιραστούν αυτά µε µέλη της οικογένειας τους παρά από δότες µη συγγενείς.

«Αυτό είναι ένα ακόμα πλεονέκτημα του “HAPLO”», λέει ο Dr. Εμμανουήλ Κατσάνης.

Η 17 χρονη ασθενής του Maiyah είναι αθλήτρια και γυμναζόταν από μικρή. Κάποια στιγμή η μητέρα της διαπίστωσε ότι οι αδένες στο λαιμό της κόρης της ήταν λίγο πρησμένες! Μετά από εξετάσεις αίματος, τον Ιούλιο του 2016 βγήκε το πόρισμα ότι η Maiyah έπασχε από Χρόνια Μυελογενή Λευχαιμία η οποία επιτίθεται συνήθως µόνο σε µμεγαλύτερους ανθρώπους. Μετά από λίγες μέρες άρχισε τη χηµειοθεραπεία µε χάπια.

Όμως εξ’ αιτίας μιας µμετάλλαξης, όλα τα είδη των χηµειοθεραπειών που έπαιρνε από το στόμα, για μήνες, δεν είχαν αποτέλεσμα! Όλη αυτή η διαδικασία ήταν σκληρή διότι δεν είχε ακόμα παρουσιάσει κανένα συμπτώματα της ασθένειας. Το Δεκέμβριο του 2016 όμως συνειδητοποίησε η οικογένεια ότι η μόνη ελπίδα θεραπείας ήταν η μεταμόσχευση μυελού των οστών κι έτσι άρχισαν να αναζητούν δότη.

Πρώτα έψαξαν ανάμεσα στα µέλη της οικογένειας. Όμως ο 19χρονος αδελφός της δεν ήταν καθόλου συμβατός και έτσι αναζήτησαν έναν µη συγγενή δότη. Επειδή όμως η οικογένεια της Maiyah ήταν μαύροι και η πιθανότητα να βρουν συμβατό δότη ήταν περιορισμένες, την Άνοιξη του 2017 απέτυχε η προσπάθεια εύρεσης δοτών μεταξύ συγγενών και φίλων της οικογένειας.

 

Οι Αριθμοί

Οι λευκοί ασθενείς έχουν 80% πιθανότητα να βρουν συμβατούς δότες ενώ οι Αφροαμερικανοί έχουν 40%. Επίσης οι λευκοί έχουν δραματικά αυξημένες πιθανότητες εύρεσης δοτών µε ένα-αντιγόνο συμβατό κατά 96%. Οι Ισπανόφωνοι, οι αυτόχθονες Αμερικανοί και οι Ασιάτες έχουν 40% πιθανότητα εύρεσης συμβατού δότη και 80% πιθανότητα ή και λιγότερο για ένα-αντιγόνο ασύμβατο.

Οι αφροαμερικανοί ασθενείς έχουν τις χειρότερες προοπτικές. Αυτοί έχουν πιθανότητα 20% για τέλειο δότη και 76% πιθανότητα να βρουν µία ασυμβατότητα από µη συγγενή, σύμφωνα µε την εφημερίδα New England Journal of Medicine 2014.

Μετά από την άκαρπη αναζήτηση , η οικογένεια μαζί µε τον Dr. Εμμανουήλ Κατσάνης αποφάσισαν να προχωρήσουν στην haplo μεταμόσχευση µε δότη τον πατέρα της Maiyah που ήταν ηµισυμβατός.

Η “HAPLO”μέθοδος είναι ακόμα νέα και μελετάται και οι πιο συντηρητικοί γιατροί είναι λιγότερο πιθανό να την εφαρμόσουν. Παρά ταύτα ο Dr. Εμμανουήλ Κατσάνης πιστεύει ότι σε δέκα χρόνια η “HAPLO”θα χρησιμοποιείται πιο συχνά απ ότι η αναζήτηση µη συγγενών δοτών.» Τα αποτελέσματα της “HAPLO”είναι πλέον παρόμοια µε συγγενείς και µη συγγενείς συμβατούς δότες» , είπε ο Dr. Εμμανουήλ Κατσάνης. Αυτός και συνάδελφοι του στο Banner UMC πιστεύουν ότι η “HAPLO”είναι προτιμότερη επιλογή από τις µμεταμοσχεύσεις ενός- αντιγόνου µη συμβατού, πράγμα που βασίζεται πάνω στα μέχρι τώρα αποτελέσματα τους. « Αυτές οι µμεταμοσχεύσεις είναι ένα θαύμα σε σχέση µε αυτά που έχουμε καταφέρει να κάνουμε τα τελευταία δέκα χρόνια και μακάρι να υπήρχε σαν επιλογή σε παλαιότερους ασθενείς µας, οι οποίοι δυστυχώς δεν επέζησαν», είπε ο Dr. Εμμανουήλ Κατσάνης.

Η κατάσταση της Maiyah ,την περίοδο της µμεταμόσχευσης ήταν πολύ κακή καθώς ήταν πολύ άρρωστη εξ αιτίας υψηλών δόσεων χημειοθεραπείας που της χορηγήθηκαν. Έμεινε στο νοσοκομείο επτά εβδομάδες για τη µμεταμόσχευση.  Τον Ιούλιο 2017 όμως ήρθε η πολυπόθητη ανακούφιση της οικογένειας όταν ο Dr. Εμμανουήλ Κατσάνης τους ανακοίνωσε ότι ο οργανισμός της κόρης τους είχε δεχτεί τα βλαστοκύτταρα.

Μετά για ένα διάστημα φορούσε μάσκα για να προστατευθεί απ’ τα μικρόβια και παρακολουθούσε  τα μαθήματα της online μέχρι που δυνάμωσε το ανοσοποιητικό της σύστημα και πήγε ξανά στο σχολείο της. Η υγεία της έχει ομαλοποιηθεί και είναι σε ύφεση η νόσος χωρίς να υπάρχει καμία ένδειξη της. Ο Dr. Εμμανουήλ Κατσάνης εξέτασε προσεκτικά τον κατάλογο µε την φαρμακευτική αγωγή της Maiyah και της είπε ότι είναι καιρός να διακόψει ένα από τα πολλά χάπια που έπαιρνε και εκείνη ενθουσιασμένη άνοιξε το κουτάκι µε τα χάπια της και πέταξε αυτά που δεν χρειαζόταν πια.

Δρ. Βίκυ Καλογερά

images

Η Ελληνίδα που δικαίωσε τον Αϊστάιν για τα βαρυτικά κύματα

Η Δρ. Βίκυ Καλογερά συνιδρύτρια και διευθύντρια του Κέντρου Διεπιστημονικής Εξερεύνησης και Έρευνας στην Αστροφυσική (CIERA)

Η Δρ. Βίκυ Καλογερά
συνιδρύτρια και διευθύντρια του Κέντρου Διεπιστημονικής Εξερεύνησης και Έρευνας στην Αστροφυσική (CIERA)

Η Δρ. Βίκυ Καλογερά από τις Σέρρες στο Ιλινόις των ΗΠΑ και από εκεί στο, Πάνθεον της Ιστορίας. Γιατί εκεί έγραψε το όνομά της η Βίκυ Καλογερά, η Ελληνίδα αστροφυσικός που συμμετέχει στη διεθνή επιστημονική κοινοπραξία LIGO (Laser Interferometer Gravitational-wave Observatory) που έκανε τη βαρυσήμαντη ανακοίνωση για την ανακάλυψη των βαρυτικών κυμάτων και δικαίωσε τον Άλμπερτ Αϊνστάιν έστω και με 100 χρόνια καθυστέρηση!

Τον Οκτώβριο του 2016, η Βίκυ Καλογερά κέρδισε το βραβείο Hans A. Bethe για το2016 από την American Physics Society (APS), την τελευταία (χρονικά) και μέχρι την επόμενη διεθνή της διάκριση.

Συμμετέχει τα τελευταία 15 χρόνια ως βασική ερευνήτρια στη διεθνή επιστημονική κοινοπραξία LIGO και θεωρείται η κορυφαία αστροφυσικός μεταξύ όλων των ερευνητών-μελών του πειράματος. Είναι καθηγήτρια Φυσικής και Αστρονομίας του Πανεπιστημίου Northwestern του Σικάγο και από το 2009 είναι κάτοχος της έδρας Haven.

Η Δρ. Βίκυ Καλογερά γεννήθηκε το 1971 στις Σέρρες, πέρασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο όπου σπούδασε Φυσική και το 1992 πήρε το πτυχίο της. Αλλά τα σύνορα της Ελλάδας δεν τη χωρούσαν. Και αποφάσισε να φύγει. Επέλεξε τις ΗΠΑ και το Ιλινόις γιατί όπως έχει δηλώσει σε συνέντευξή της «εκεί μπορείς να πάρεις υποτροφία για να σπουδάσεις και να εργάζεσαι παράλληλα». Στην Ευρώπη, έχει πει, αυτό δεν ήταν επιλογή γιατί τα δίδακτρα ήταν υψηλά και η οικογένειά της δεν μπορούσε να ανταποκριθεί. Κάπως έτσι, την κέρδισε η Αμερική. Όπως δήλωσε πρόσφατα, στην Ελλάδα θα επέστρεφε μόνο για διακοπές ή ίσως στα γεράματα.

Το 1997 πήρε το διδακτορικό της στην Αστρονομία από το πανεπιστήμιο του Ιλινόις, ενώ από το 1997 έγινε μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο κέντρο Αστροφυσικής του πανεπιστημίου Χάρβαρντ. Το 2001 έγινε επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Φυσικής και Αστρονομίας του Πανεπιστημίου Northwestern, το 2006 αναπληρώτρια και το 2009 τακτική καθηγήτρια.

Είναι συνιδρύτρια και διευθύντρια του Κέντρου Διεπιστημονικής Εξερεύνησης και Έρευνας στην Αστροφυσική (CIERA) και συγγραφέας άνω των 200 επιστημονικών δημοσιεύσεων, μεταξύ των οποίων και για τα βαρυτικά κύματα. Έχει πολλές βραβεύσεις στο ενεργητικό της και η έρευνά της χρηματοδοτείται, μεταξύ άλλων, από τη NASA.

Η Δρ. Βίκυ Καλογερά δεν είναι η μοναδική Ελληνίδα που συμμετέχει στη διεθνή επιστημονική κοινοπραξία LIGO που έκανε τη βαρυσήμαντη ανακοίνωση για την ανακάλυψη των βαρυτικών κυμάτων. Η κοινοπραξία (LIGO Scientific Collaboration), που συστάθηκε το 1997, περιλαμβάνει σήμερα πάνω από 1.000 φυσικούς και αστροφυσικούς από 83 πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα 15 χωρών.

Η Ελλάδα δεν συμμετέχει, όμως στην κοινοπραξία των βαρυτικών κυμάτων συμμετέχουν και άλλοι ελληνικής καταγωγής επιστήμονες, όπως ο αναπληρωτής καθηγητής Ερωτόκριτος Κατσαβουνίδης (ΜΙΤ), ο μεταδιδακτορικός ερευνητής Αντώνης Κοντός (ΜΙΤ), η καθηγήτρια Μαίρη Σακελλαριάδου (King’s College Λονδίνου), o διδακτορικός ερευνητής Μιχάλης Αγάθος (Εθνικό Ινστιτούτο Υποατομικής Φυσικής Ολλανδίας-πείραμα Virgo).

Δρ. Ελένη Αντωνιάδου

images

Δρ. Ελένη Αντωνιάδου

Δρ. Ελένη Αντωνιάδου

Η Ελένη Αντωνιάδου τιμήθηκε με τον τίτλο της «Γυναίκας της Χρονιάς«, από μία διοργάνωση-θεσμό στη Μεγάλη Βρετανία, για το σπουδαίο ερευνητικό της έργο.

Η χώρα καταγωγής της, η ΕΛΛΑΔΑ, το παιδικό της όνειρο η NASA.

Δρ. Ελένη Αντωνιάδου

Η νεαρή ερευνήτρια στο τμήμα Βιοεπιστημών της NASA τιμήθηκε για το ερευνητικό της έργο σε ειδική τελετή που πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο, στο πλαίσιο της διοργάνωσης «2013 FDM Everywoman in Technology Awards». Πρόκειται για τα Βραβεία που διοργανώνει κάθε χρόνο ο μεγαλύτερος Οργανισμός της Βρετανίας για να τιμήσει τις γυναίκες που διαπρέπουν στις Επιστήμες, την Τεχνολογία και την Επιχειρηματικότητα.

Αναφερόμενη στην τιμητική διάκριση στο πρόσωπό της, η Ελένη Αντωνιάδου δήλωσε ότι την «αιφνιδίασε ευχάριστα«.

«Για εμένα ήταν τελείως ανέλπιστο, γιατί παρόλο που είμαι Ελληνίδα, δεν γνώριζαν για πολλά χρόνια τι κάνω και με τι ασχολούμαι. Και πραγματικά έχω συγκινηθεί. Και θέλω να ξαναπώ ευχαριστώ στον κόσμο γιατί αυτή η αλληλεγγύη και η αλληλοϋποστήριξη, μου δίνει μεγάλο κουράγιο και ελπίδα για το μέλλον, γενικά«.

Η Ελληνίδα ερευνήτρια μίλησε και για τη μεγάλη ανταπόκριση του κόσμου στην επιτυχία της και τα μηνύματα που πήρε από την Ελλάδα, εκφράζοντας τη συγκίνησή της. Είπε σχετικά:

«Στην Ελλάδα, η ανταπόκριση ήταν πολύ μεγάλη. Για εμένα ήταν ανέλπιστες οι αντιδράσεις αυτές για τον απλούστατο λόγο ότι αν και είμαι Ελληνίδα, πέρα από τον κοινωνικό μου κύκλο, τον πολύ στενό, στην Ελλάδα δε γνώριζαν μέχρι τώρα τι κάνω, με τι ασχολούμαι. Πραγματικά, νιώθω πολύ συγκινημένη και θέλω να πω στον κόσμο ένα μεγάλο ‘ευχαριστώ’ γιατί αυτή η αλληλεγγύη και η αλληλοϋποστήριξη, μου δίνει κουράγιο και ελπίδα για το μέλλον. Και νομίζω ότι αυτή η αλληλεγγύη που έχουμε σαν Έλληνες αποδεικνύει ότι, ίσως, είναι και η λύση για να διώξουμε τη μιζέρια της εποχής μας και να ανακάμψουμε«.

Στη NASA, η Ελένη πραγματοποιεί, ένα παιδικό της όνειρο. «Είναι πάρα πολύ συγκλονιστικό να δουλεύεις καθημερινά εκεί. Εγώ ακόμη δεν μπορώ να ξεπεράσω τον ενθουσιασμό μου που με διάλεξαν. Δηλαδή κάθε μέρα, και το λέω πραγματικά αυτό, κάθε μέρα που πηγαίνω στη δουλειά και βλέπω το σήμα της NASA, όταν οδηγώ για να μπω μέσα στην πύλη, σκέφτομαι δεν είναι δυνατό να είμαι εδώ! Δεν είναι δυνατόν να τα κατάφερα να είμαι εδώ μέσα«.

Ως ερευνήτρια στις βιοεπιστήμες, τις νανοεπιστήμες και την αναγεννητική ιατρική, η ίδια και η ομάδα της επιχειρούν να εφαρμόσουν στο προσεχές μέλλον μία εναλλακτική μέθοδο στη μεταμόσχευση οργάνων, μέσω τεχνητής ανάπτυξης, χωρίς την ύπαρξη δωρητών, βοηθώντας έτσι στην καταπολέμηση του σύγχρονου φαινομένου εμπορίου οργάνων. «Ως Ελληνίδα, χαίρομαι πραγματικά που είμαστε πάλι πρώτοι και έχουμε μία πρωτιά σε έναν κλάδο, ο οποίος είναι πάρα πολύ καινούργιος, πάρα πολύ καινοτόμος«.

Εκτός από τα τεχνητά όργανα, η Ελένη Αντωνιάδου και η ομάδα της στη NASA πραγματοποιούν μία ακόμη καινοτόμο έρευνα, με στόχο, μεταξύ άλλων, να μην υπάρχουν στο μέλλον πειραματόζωα. «Δημιουργούμε κάποια βλαστοκύτταρα, κάποιους μικρούς μηχανισμούς. Πρόκειται δηλαδή για ζωντανούς οργανισμούς, στους οποίους χρησιμοποιούμε καρδιακά κύτταρα και κύτταρα των μυών, οπότε τα βλέπουμε να κινούνται μέσα στο εργαστήριο. Στόχος είναι να χρησιμοποιήσουμε τα βιολογικά ρομπότ για να τεστάρουμε στο μέλλον κάποια φάρμακα ώστε να σταματήσουν αυτά τα πειράματα που γίνονται πάνω στα ζώα«.

Η Ελληνίδα «Γυναίκα της Χρονιάς» δηλώνει υπερήφανη για την καταγωγή της, θεωρεί ότι η Ελλάδα προσφέρει ακόμη ευκαιρίες και στέλνει το δικό της θετικό μήνυμα στους νέους συμπατριώτες της, λέγοντας: «Θα έλεγα στους νέους να έχουν πίστη και να προσπαθήσουν να βρουν το δρόμο τους. Αν θεωρούν ότι αυτό στο οποίο εξειδικεύονται δεν μπορεί αυτή την περίοδο να εφαρμοστεί στην Ελλάδα, τότε έχοντας βέβαια και τα ακαδημαϊκά εφόδια να ανοίξουν τα φτερά τους και να πάνε στο εξωτερικό. Αλλά να μην κλείνουν τις πόρτες πίσω τους«.

Όσο για το αν η ίδια θα επέστρεφε κάποια στιγμή στην Ελλάδα, λέει ότι δεν ανήκει στην κατηγορία των Ελλήνων του εξωτερικού που σκέφτονται ότι αν επέστρεφαν στη χώρα μας δεν θα ήταν τίποτα το σημαντικό. «Στο εξωτερικό, υπάρχει πολύ πιο έντονος ανταγωνισμός και λείπει αυτό που εμένα με συγκινεί αφάνταστα και είναι η αλληλεγγύη» σημειώνει και προσθέτει: «Δεν αποκλείω να επιστρέψω κάποια στιγμή, θα το ήθελα πολύ. Αυτή τη στιγμή προσπαθώ να έρχομαι όσο το δυνατό πιο συχνά και να δημιουργώ κάποιες συνεργασίες με επιστήμονες και ινστιτούτα στην Ελλάδα, ώστε να αναπτύξουμε νέους δεσμούς για το μέλλον«.

Δρ. Αυξέντιος Καλαγκός

images

Μεγάλη καρδιά για άπορα παιδιά

Δρ. Αυξέντιος Καλαγκός Διευθυντής της Καρδιοχειρουργικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Γενεύης

Δρ. Αυξέντιος Καλαγκός
Διευθυντής της Καρδιοχειρουργικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Γενεύης

«Να προσπαθείς να γίνεις κάποιος που θα προσφέρει στους άλλους». Αυτό είναι το μότο του διεθνούς φήμης καρδιοχειρουργού κ. Αυξέντιου Καλαγκού. Συμβουλή που κληρονόμησε από τον πατέρα του και προσπαθεί να την κάνει πράξη κάθε λεπτό της ζωής του. Ο 53χρονος Κωνσταντινουπολίτης, διευθυντής της Καρδιοχειρουργικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Γενεύης, είναι ξακουστός όχι μόνο για την επιστημονική του επάρκεια αλλά και για την πολύτιμη προσφορά του στον συνάνθρωπό του όπου αυτός και αν μένει και σε όποια οικονομική κατάσταση και αν βρίσκεται.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που τον αποκαλούν «φύλακα άγγελο» των άρρωστων φτωχών παιδιών, και όχι άδικα. Τα τελευταία 14 χρόνια έχει χειρουργήσει περισσότερα από 12.000 άπορα παιδιά, μέσα από πρόγραμμα του φιλανθρωπικού ιδρύματος «Coeurs pour tous» («Καρδιές για όλους») που ο ίδιος έχει ιδρύσει. Ταξιδεύει από τη μια άκρη της Γης στην άλλη χαρίζοντας ξανά τη ζωή σε παιδιά με σοβαρά καρδιακά προβλήματα. Αρκεί ένα μήνυμα, ένα τηλεφώνημα, για να αναλάβει δράση.

Και πού δεν έχει πάει. Μαρόκο, Αλγερία, Μαυρίκιο, Σενεγάλη, Λίβανο, Συρία, Αζερμπαϊτζάν, Γεωργία, Ινδία, Βιετνάμ, Σερβία, Ερυθραία, Μολδαβία, Ουκρανία, Ρουμανία, Κύπρο και τελευταίως Ελλάδα. Εν μέσω οικονομικής ύφεσης, πώς θα μπορούσε να μείνει η χώρα μας έξω από τον κατάλογο; Στην Ελλάδα, το όνομά του έγινε ευρέως γνωστό μετά τη συνεργασία που εξασφάλισε το Νοσοκομείο Παίδων «Μητέρα». Ο κ. Καλαγκός μεταβαίνει στην Αθήνα μία φορά τον μήνα (αναμένεται να έλθει την προσεχή εβδομάδα) και κάνει, κατά μέσο όρο, τέσσερα ως πέντε χειρουργεία. Από τον Σεπτέμβριο, οπότε ξεκίνησε η συνεργασία του με το Νοσοκομείο, ως και σήμερα έχει χειρουργήσει δωρεάν εννέα παιδιά με σοβαρό καρδιολογικό πρόβλημα.

Ο κ. Καλαγκός χειρουργεί συνολικά περίπου 1.000 περιστατικά τον χρόνο, παιδιά και ενηλίκους. Από αυτά, περίπου 300 αφιλοκερδώς μόνο στη Γενεύη και περίπου άλλα τόσα σε άλλες χώρες. Τα έξοδα καλύπτονται από το Ίδρυμα «Coeurs pour tous», το οποίο ίδρυσε το 1998. «Σε αυτό συμμετέχουν βασιλικές οικογένειες, ακόμη και ελβετικές τράπεζες» λέει ο ίδιος, χωρίς να θέλει να αποκαλύψει τα στοιχεία των συμμετεχόντων.

Ο φιλάνθρωπος πατέρας

Η φιλανθρωπική δράση τού επίσης γιατρού πατέρα του έπαιξε καταλυτικό ρόλο στον τρόπο ζωής του κ. Καλαγκού. «Ο πατέρας μου ήταν παθολόγος, διευθυντής της Παιδιατρικής Κλινικής του Νοσοκομείου Βαλουκλή στην Κωνσταντινούπολη. Στην περιοχή του Αγίου Στεφάνου είχε μια μονοκατοικία και εκεί έκανε ιατρείο. Από το πρωί ως το βράδυ ήταν με τους ασθενείς του και δύο ή τρεις φορές την εβδομάδα εξέταζε δωρεάν φτωχούς ανθρώπους. Η φιλανθρωπία, η αλληλεγγύη, η ιατρική ως λειτούργημα υπήρξε βίωμα μέσα από την οικογένεια» λέει ο κ. Καλαγκός. Η προσφορά του πατέρα του ήταν τόσο σημαντική σε βαθμό που αναγνωρίστηκε και από τους Τούρκους. Εδωσαν το όνομά του σε δρόμο της περιοχής του Αγίου Στεφάνου.

Μιλώντας για την ανθρωπιστική δράση του πατέρα του και την ευαισθησία που είχε απέναντι στους ασθενείς, τους οποίους δεν διέκρινε σε πλούσιους και φτωχούς, λέει ότι μπορεί να οφείλεται και στο γεγονός ότι ο ίδιος πέρασε δύσκολες στιγμές. «Ουσιαστικά είδε την οικογένειά του να χάνει όλα τα υπάρχοντά της, να διώκεται από το Προκόπι και να αναγκάζεται να μετακομίσει στην Κωνσταντινούπολη. Ο πατέρας μου, για να μπορέσει να σπουδάσει, διάβαζε με το κερί. Είχε νιώσει στο πετσί του την έλλειψη οικονομικών πόρων και πού μπορεί αυτό να οδηγήσει. Γι’ αυτό ήθελε να βοηθάει όλους τους ανθρώπους, χωρίς να κάνει διακρίσεις. Με αυτές τις αξίες μεγάλωσε και εμάς, τα παιδιά του». Εκτός από τον μεγάλο δάσκαλο της ζωής του, τον πατέρα του, ο κ. Καλαγκός είχε την τύχη να βρεθεί σε μεγάλους δασκάλους της Ιατρικής, τον σερ Μαγκντί Γιακούμπ και τον Αλέν Καρπεντιέ (ο εμπνευστής τής πρώτης τεχνητής βαλβίδας καρδιάς). «Οι δύο δάσκαλοι», σημειώνει, «μού μετάγγισαν την αυταπάρνηση και το σθένος που θα πρέπει να έχει ένας χειρουργός».

Εργάζομαι 20 ώρες την ημέρα

Εξαιρετικά επίπονο είναι το πρόγραμμα του κ. Αυξέντιου Καλαγκού, καθώς εργάζεται καθημερινά περί τις 20 ώρες. Η ζωή του μοιράζεται ανάμεσα σε χειρουργεία, συναντήσεις και διαλέξεις. Το περίεργο είναι ότι δεν νιώθει κουρασμένος ούτε λεπτό. «Το χαμόγελο ενός παιδιού, η χαρά των γονιών του… Αυτή είναι η ανταμοιβή μου. Τότε ούτε κούραση νιώθω ούτε τίποτα. Παίρνω κουράγιο και συνεχίζω». Η ζωή που έχει ακολουθήσει ο κ. Καλαγκός έχει τα οφέλη της, έχει όμως και τα κόστη της, καθώς αποβαίνει εις βάρος της οικογένειάς του. Ωστόσο ο ίδιος θεωρεί ότι «όταν ο Θεός σού έχει δώσει ένα χάρισμα, πρέπει να το μοιράζεσαι. Δεν πρέπει να κλείνεις ποτέ τα μάτια σου στους άλλους».

ΤΟΝ ΕΧΟΥΝ ΣΗΜΑΔΕΨΕΙ

Δύο περιπτώσεις παιδιών που έχει αναλάβει ο κ. Καλαγκός έχουν μείνει ανεξίτηλες στο μυαλό του και στην ψυχή του: αυτή της μικρής Σταυριάνας και της Έλγκα από τη Γεωργία.

Το πρώτο κοριτσάκι ήταν από την Αθήνα και η περίπτωσή του επείγουσα. Έπρεπε να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση εντός δύο εβδομάδων. Υπήρχε όμως μία ακόμη δυσκολία: οι γονείς του λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων δεν έδιναν τη συγκατάθεσή τους για μετάγγιση αίματος. Ο καρδιοχειρουργός κ. Αυξέντιος Καλαγκός, με την υλικοτεχνική υποστήριξη του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Γενεύης, κατάφερε να ολοκληρώσει τη χειρουργική επέμβαση με τη μικρότερη δυνατή αιμορραγία.

Η δεύτερη περίπτωση, αυτή της Έλγκα από τη Γεωργία, του προκαλεί ακόμη και σήμερα, 15 χρόνια μετά, συγκίνηση όταν τη φέρνει στο μυαλό του. Το κοριτσάκι ήταν τότε επτά ετών με καρδιακή ανεπάρκεια τελικού σταδίου. «Οι γονείς της πούλησαν ότι είχαν και δεν είχαν προκειμένου να πάνε στην Τιφλίδα για να υποβληθεί η μικρή σε χειρουργική επέμβαση. Η επέμβαση έγινε και όλα πήγαν καλά. Λίγο πριν βγει από το νοσοκομείο η μικρούλα Έλγκα ήρθε και με βρήκε. Στα χέρια της κρατούσε ένα ξύλινο κουτί. Μου το έδωσε και μου είπε: «Δεν έχω κάτι άλλο να σας δώσω. Ξέρω ότι αυτό δεν έχει μεγάλη αξία. Το είχα όμως στο δωμάτιό μου και έχω βάλει μέσα όλα τα φιλιά μου». Το ξύλινο αυτό κουτί το έχω πάνω στο γραφείο μου και το κοιτάζω κάθε πρωί προτού ξεκινήσω τη μέρα μου. Κάθε φορά που το κοιτάζω σκέφτομαι τι είναι αυτό που έχει πραγματική αξία στη ζωή. Και προχωράω…».

Κυβερνήτης (Κ1) Σ. Μιγάδης – Συγκυβερνήτης (Κ2) ο Κ. Φικάρδος

images

 

OA

Κάποιοι αγωνίζονται να σώσουν όσους περισσότερους επιβάτες μπορούν όταν η ίδια η κατασκευάστρια εταιρία αεροσκαφών, υπογράφει πως αυτό το αεροπλάνο έχει πέσει σίγουρα.

Κάποιοι σφίγγονται να πεθάνουν σαν Άνδρες!

Αυτά βέβαια συμβαίνουν μόνο όταν μιλάμε για Έλληνες Πιλότους!

Κυβερνήτης Σ. Μιγάδης

Κυβερνήτης
Σ. Μιγάδης

Μακάρι τα Μ.Μ.Ε. να είχαν χύσει το ένα τις εκατό απ’ το μελάνι που έχουν χύσει για τον σχιζοφρενή γερμανό που πήρε τον λαιμό του 144 επιβάτες και γι’ αυτούς που έσωσαν 418 επιβάτες.

Όλοι ξέρουν τον σχιζοφρενή που πίστευε και επιθυμούσε πως: «όλος ο κόσμος θα μάθαινε το όνομά του».

Ελάχιστοι όμως γνωρίζουν αυτούς που μπόρεσαν και έσωσαν τους 418 επιβάτες, κόντρα στην οποιαδήποτε πρόβλεψη!

Αυτά… για να βλέπουμε, να μαθαίνουμε και να μην ξεχνάμε!

Ακολουθεί ένα σύντομο ιστορικό της πτήσης Β – 747 της ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ, η συνέντευξη του Ηρωικού Κυβερνήτη και ένα πρόσφατο αφιέρωμα.

Boeing 747

Boeing 747

Στις 9 Αυγούστου του 1978, αποφεύχθηκε το μεγαλύτερο αεροπορικό ατύχημα που θα γινόταν στην Ελλάδα και σ’ ολόκληρο τον κόσμο.

Ένα Β – 747 της ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ με 418 επιβάτες και πλήρωμα απογειώνεται από το Ελληνικό με προορισμό την Νέα Υόρκη. Δεν έχουν ξεκολλήσει ακόμα οι τροχοί από το έδαφος όταν εκρήγνυται ο Νο 3 κινητήρας.

Το Αεροσκάφος βάσει των στοιχείων που συνέλεξε από τους καταγραφείς πτήσεως (flt recorders) η κατασκευάστρια εταιρεία BOEING, κατά την διερεύνηση του περιστατικού, χαρακτηρίστηκε ως πεσμένο, (ακόμα και σήμερα σ’ όλες τις προσομοιώσεις που έχουν γίνει, με όλες τις εξελίξεις που υπάρχουν στην τεχνολογία, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, το Αεροσκάφος είναι πεσμένο).

Ποιοι ήταν οι παράγοντες που έπαιξαν το ρόλο τους ,για να συμβεί το ακατόρθωτο;

Ο Έλληνας Κυβερνήτης και ο Έλληνας Συγκυβερνήτης, που σε οριακές στιγμές αποδεικνύουν πως το μυαλό τους δεν το κουβαλάνε απλώς, αλλά το χρησιμοποιούν και όχι μόνο το χρησιμοποιούν, αλλά παίρνουν τις σωστές αποφάσεις, αντίθετες με όλες τις οδηγίες της κατασκευάστριας εταιρείας.

Πόσο Έλληνας Κυβερνήτης πρέπει να είσαι ώστε μέσα σε δευτερόλεπτα να πάρεις την απόφαση ότι ο στόχος των επόμενων δευτερολέπτων, που όπως φαίνονταν ήταν και τα τελευταία της ζωής σου, είναι να οδηγήσεις το καταδικασμένο αεροπλάνο προς το Όρος Αιγάλεω ώστε να συντριβεί πάνω σ’ αυτό, ώστε να ελαχιστοποιήσεις την καταστροφή, σε ανθρώπινες ζωές, αλλά και σε υλικές ζημιές;

Πόσο Έλληνας πρέπει να είσαι για να νοιώσεις την προσήλωση του Έλληνα Κυβερνήτη, στο να φτάσει το αεροπλάνο στο Όρος Αιγάλεω;

Μόνο όταν αρχίζει να παίρνει ύψος και λίγο πριν φτάσει στο Όρος Αιγάλεω, εξασφαλίζοντας ότι το Αεροσκάφος έχει πλέον αρκετές πιθανότητες να σωθεί, αλλάζει στόχο και κατευθύνεται προς την θάλασσα.

Πόση Ελληνική Ψυχή και αυτοσυγκέντρωση πρέπει να είχαν Κυβερνήτης και Συγκυβερνήτης ώστε να κρατούν το Αεροσκάφος σε ευθεία οριζόντια πτήση στα 57 μέτρα και με 167 μίλια ταχύτητα ώστε να μην έχουν την παραμικρή απώλεια ώσης;

Πόσο Ελληνικά πρέπει να παρεκκλίνεις από τους κανόνες ώστε να φτάσεις στο θαύμα και όχι την καταστροφή;